ARCYKŁON Wam czynię kamienie albowiem jesteście bez winy czynem i myślą, wolne całkowicie – nie mogę wam bowiem za złe brać, iż byłyście wykorzystywane do czynienia niegodziwości, do zbrodni przez przede wszystkim tych, którzy, korzystając ze swej przewagi siły, nazywają się najmądrzejszymi, najlepszymi, najsprawiedliwszymi, nazywają to – humanitarnymi; od swej nazwy ukuli nawet nazwę określającą jednostkę sprawiedliwą i prawą, dobrą i wzniosłą, coś, co ich cechuje – człowieczeństwo – a przecież! o zgrozo! o ironio! o przeklęta wszechwładzo zła – to oni, ludzie są największymi bestiami zamieszkującymi ziemię, lecz jak na zbrodniarzy przystało, mających całą władzę, nazywają siebie tego przeciwieństwem. Zwierzęta – niewolne od zła: mordu i podstępu, podłości wewnątrzplemniennej i zawiści wszelakiej – są tępione przez nich i nazywane bestiami, pozbawionymi praw – hodują je ci najsprawiedliwsi na: żer, dla własnej przyjemności, czyniąc je niewolnikami swymi. Ale i takie zwierzę niszczy inne zwierzę, istnienie, gdy tylko może. Dlatego nie należy mu współczuć – bo robiłoby to samo, gdyby mogło tylko, i robi – gdy tylko nadarza się okazja.
Ja, jako homo sapiens – WYCZŁOWIECZAM SIĘ tedy, wyrzekając się wszelkich jego cech, by osiągnąć stan stoickiego pokoju kamienia, któremu należy się arcykłon mój.
